Ik houd van spelletjes spelen. En dan bedoel ik bordspellen. Dat deed ik als kind al. Met mijn vader speelden we geregeld monopoly, ganzenbord, candyland etc. Mijn moeder speelde nooit mee, zij was meer van de kaartspellen. Het gaat natuurlijk om het spelen an sich, maar ik kan er niet aan ontkomen dat ik toch wel fanatiek was en nog ben. Mijn vader speelde altijd eerlijk, hij vond dat verliezen ook bij het spel hoorde en dat je daarmee moest leren omgaan. Als kind is dat best moeilijk, maar als volwassene kan ik het alleen maar toejuichen. In mijn klas leer ik mijn kinderen ook dat omgaan met winnen èn verliezen belangrijk is. Later in hun leven zullen ze daar de vruchten van plukken.
Toen ik lid werd van OuderAlleen leerde ik mensen kennen die ook van spelletjes spelen hielden. Dat is alweer een hele tijd geleden, ik ga allang niet meer naar uitjes van OA, maar de spelletjesavonden bij een goede vriend zijn gebleven. En af en toe komen er ook vrienden bij mij thuis spelen. Superleuk vind ik dat. Mijn zoon heeft die liefde voor bordspellen ook en met hem probeer ik nog wel eens nieuwe spellen uit.
Maar ook online is inmiddels veel te spelen. En daar ben ik net zo fanatiek. Als je dan wint met zo’n superscore, dan wil je daar toch wel even over opscheppen. Hierna en hiervoor heb ik deze score nooit meer gehaald, dus ik koester het moment, haha.
Ik heb ook solo-spelletjes in huis, zie eerste foto, maar het leukst is toch wel live spelen met vrienden.
