Op school speel ik regelmatig het spel “in-en-uit-de-sloot”. De kinderen moeten dan op tijd reageren door in of uit de hoepel te springen. De commando’s wisselen elkaar af, soms twee keer hetzelfde commando, soms om en om. De bedoeling is dat je op het juiste moment in of uit de hoepel bent. Sta je fout dan ben je af.
Ik voel me een beetje alsof met mij dat spel wordt gespeeld, alleen dan heet het :in-en-uit-de-put. Zo zit ik heerlijk te lezen in de tuin, nog in de schaduw, dus niet te warm en voel ik me goed.
Maar opeens overvalt me dan een gevoel van verdriet en verlangen, waardoor mijn concentratie om te lezen helemaal weg is. Alsof iemand een commando heeft gegeven en ik op de verkeerde plaats zit. Het enige wat dan helpt, is mijzelf afleiden door iets anders te gaan doen. Bijvoorbeeld een blog schrijven, haha. Maar beter is om iets fysieks te gaan doen. Voor mijn part ramen zemen met de muziek erbij aan. Of een flink eind gaan lopen, misschien het welbekende ” rondje Kockengen”, terwijl ik luister naar een podcast. Het gevoel verdwijnt ook wel weer. De ene keer duurt het wat langer dan de andere keer, maar er komt een moment dat ik denk: ‘hé, zomaar mijn hele boek uitgelezen’.
