Vanmorgen ben ik maar eens even in de tuin gedoken en wel in het achterste gedeelte waar de struiken staan. Omdat ik geen idee heb of teken ook in gewone tuintjes zitten, heb ik mij als voorzorg maar even ingepakt. Een teek op mijn benen kan ik makkelijk verwijderen, maar op mijn rug is toch een heel ander verhaal.
In het achterste gedeelte staat een kornoelje die je eigenlijk in het voorjaar flink moet terugsnoeien om de mooie rode takken te krijgen. Toen heb ik dat niet gedaan, ik houd mij nooit aan de tuinagenda, maar doe het tuinonderhoud op het moment dat ik er zin in heb. Dan heb ik er echt plezier in en dat vind ik belangrijk. Na een uurtje had ik alle struiken even flink onder handen genomen en à passant ook de grond onkruidvrij gemaakt. Ik heb ooit goedkoop zaad voor de vogels gekocht en daardoor heb ik nu allemaal kleine plantjes in mijn tuin die ik daar niet wil. Voortaan maar behandeld zaad bij de vogelvereniging kopen, dat scheelt een hoop werk.
Het bloeiseizoen loopt alweer ten einde, de zomer is bijna voorbij. Toch valt er nog veel moois te zien in mijn tuin. Ik knip uitgebloeide bloemen altijd uit de plant, omdat ze dan -heb ik ooit gehoord- eerder nieuwe bloemen maken. Tot ik mij gisteren realiseerde dat ik daardoor ook zaad misloop. In mijn middaggoud laat ik nu expres de uitgebloeide bloemen zitten, want dat plantje wil ik graag vermeerderen.
En al snoeiende in de tuin, snoei ik ook in mijn gedachten. Dat geeft lucht, zowel tussen de struiken als in mijn hart.
