Sinds een jaar of drie kan ik mij helemaal verliezen in mijn toen ontstane hobby. Het begon heel klein, met slechts één, maar doordat ik met mede-verzamelaars op Facebook in aanraking kwam, is mijn hobby toch wel exponentieel gegroeid. In het begin kon ik mijn verzameling nog kwijt in de huiskamer, maar inmiddels wordt dat echt teveel. Het moet ook nog wel leuk blijven. Ik heb op verschillende manieren geprobeerd ze uit te stallen, maar op een gegeven moment toch maar de knoop doorgehakt om in ieder geval voor een deel een andere plek te zoeken.
Dus besloot ik mijn verzameling naar boven te verhuizen. Daar kreeg alles een liefdevolle plaats in de logeerkamer. Op de foto zie je de logeerkamer voor de transformatie. Er kwamen kasten bij om de accessoires in op te bergen. Eerst was één kast genoeg, maar dat bleek al gauw te weinig bergruimte te geven. Het was ook zo lastig om niet steeds met iets bijpassends thuis te komen. De aanschaf zelf is duur, maar de leuke hebbedingetjes eromheen zijn in elke winkel wel te koop voor een habbekrats.
Er is niet veel begrip voor mijn hobby. Mijn dochter vind het maar griezelig. Mijn zoon vindt het ook niet geweldig, maar vindt dat ik zelf moet weten wat ik doe of verzamel in mijn eigen huis. Verder zijn de meningen verschillend. Nu zou je denken, wat maakt het uit wat iemand verzamelt? Of het nu treintjes zijn, of boeken, of Disneyfiguurtjes, allemaal prima. Maar zodra ik vertel wat mijn verzameling inhoudt, wordt er wat meewarig gekeken. Je ziet ze denken.. ze is nog niet dement, waarom dan deze hobby?
Het heeft me ook veel moois gebracht, lieve vrienden die ik anders nooit had leren kennen. Gezellige beurzen om naar toe te gaan ( al is het risico dan wel groot om met een nieuwe thuis te komen) en leuke gesprekken met medeverzamelaars. Ik ben trouwens een keer vreselijk ziek geweest en heb daardoor de beurs gemist. Ik ging er wel heen, gelukkig reed mijn toenmalige vriend, maar toen ik onderweg flauw viel, zijn we toch maar omgekeerd.
Wat mij betreft, ben ik nog lang niet klaar met deze hobby. O, je wil weten wat ik verzamel? Misschien wil je zelf bepalen hoe het met mijn geestelijke gezondheid is? Misschien denk je dat ik mij op voorhand loop te verdedigen? Nee, ik breek juist een lans voor al mijn medeverzamelaars, die net als ik het best spannend vinden om het te delen met de buitenwereld. Ik verzamel levensechte poppen, ook wel reborns genoemd.
