‘Verandering,’ zei Grote Panda, zelfs als je niet weet waar die toe leidt, is beter dan stilstand.’
Vorige week was ik bij mijn vriendin en in een rustig momentje pakte ik een boek uit haar boekenkast. Maar al gauw bleek dat het boek mij had gekozen. Al na een paar bladzijden zat ik vol tranen om de rake uitspraken die precies verwoorden waar ik op dat moment in zat. Al jaren koester ik mij in een speciale liefde, soms fysiek aanwezig, soms alleen in mijn hart en geest. Maar altijd was daar het volste vertrouwen dat die liefde er wàs en zal zijn. Misschien niet precies in de vorm waarin hij kan floreren, maar dat was slechts een kwestie van tijd. Hoe naïef kun je zijn. Koesteren alleen is niet genoeg, soms is er meer voor nodig om iets te laten groeien.
‘Maar wat als ik ergens ben waar ik niet wil zijn?’ vroeg kleine draak? ‘Dat gebeurt’, zei Grote Panda, ‘en natuurlijk kunnen we proberen onze omstandigheden te verbeteren, maar sommige situaties, zoals deze, kunnen we niet veranderen en moeten we proberen te aanvaarden zoals ze zijn.’
‘Ik ben bang’, zei kleine draak. ‘Ik wil de rivier niet oversteken.’ ‘Het is normaal om bang te zijn,’ zei Grote Panda. maar soms moeten we toch doorzetten.‘
O dat is zo waar, maar ook wel moeilijk. Ik had het met een boekje met Chinese wijsheden. Sloeg ik toevallig open in de winkel op een bladzijde en daar stond in ‘ waarom moet je iedere dag samen zijn als je liefde voor eeuwig is’ . Nou je kent mijn situatie, daar denkt niet iedereen hetzelfde over helaas.