Tagarchief | brace

Geduld, geduld….

Zoals ik eerder schreef, heb ik een vervelende pijn aan mijn pols. Ik bleef er wel erg lang last van houden, dus ik ben toch maar eens terug gegaan naar de dokter. Ik trof mijn oude vertrouwde huisarts en hij had al snel door waar de klacht vandaan kwam: ik lijd aan de “ziekte” van De Quervain. Dat gaat niet vanzelf over en ik werd doorverwezen naar de ergotherapeut. Ik heb nu een brace op maat ( voor dag èn nacht) die er voor zorgt dat ik mijn overbelaste pezen echt niet kan gebruiken. En inderdaad, ik kan er niets meer mee! Op zich helemaal prima, ware het niet dat ik net allerlei knutselactiviteiten in gedachten had!

Zoals je weet heb ik de pieten en Sint op stapel staan en ach, dan ook maar het paard. Voor Kerst wil ik een mooie mandela maken, mijn zelfgemaakte pop heeft nieuwe haren nodig en last but not least, ik wil de kamer in de kerstvakantie gaan behangen. Niet de hele kamer, alleen de “feature wall”. Ik ben verliefd geworden op een prachtig behang en dit gaat er zeker op, al is het dan misschien niet in de kerstvakantie ( alhoewel, mijzelf kennende 🙂 ). Maar daar liggen dus al die mooie spulletjes op mij te wachten!

Ondertussen is het ook wel hilarisch hoe ik nu alles probeer te doen met rechts. Met de vorige brace kon ik nog van veel doen, ik zie nu wel in dat dat niet de nodige rust gaf. Nu kan ik nog geen pen vasthouden. Voor het schrijven van de kerstkaarten heb ik even gefoeteld, anders waren ze vast niet aangekomen. Maar probeer maar eens de was op te hangen met een hand minder. Haren kammen, opmaken, tanden poetsen, allemaal lastig. Ook koken is een uitdaging. En als alles dan eindelijk op je bord ligt, is het nog een heel gedoe om met rechts iets op te scheppen. Gelukkig had ik een handschoentje aan en met de vingers van links kon ik zo enigszins bijsturen. Wilco dreigde een filmpje in de familie-app te zetten, maar gelukkig bleef het bij dreigen. Autorijden gaat wonder boven wonder wel, maar dat mag niet van de verzekering. Dus vandaag heeft Wilco mij rondgereden.

Wat Kerst betreft, ik zat nog te twijfelen of ik wel of niet een kerstboom zou gaan halen. Ik doe het nu maar niet, lijkt me niet handig. Ik heb genoeg accessoires om de boel gezellig aan te kleden en dat kost heel wat minder moeite. Tja en als alles dan staat, zit er niets anders op om dan toch maar braaf te gaan rusten. Over twee weken moet ik terugkomen, dan wordt gekeken of de brace zijn werk doet. Daarna nog een keer of 4 fysio en dan ben ik weer geheel de oude!

Pijntjes en zeurtjes

Ik heb al een tijdje van die vage pijntjes waar niet echt een oplossing voor is. Dus ik ben maar wat gaan thuisdokteren. Schrik niet, ik experimenteer niet met medicijnen, hoor. Maar zo heb ik al een tijdje last van mijn pols. Het is een felle pijn die er opeens inschiet als ik mijn pols draai of een grijpbeweging maak. De dokter ziet en voelt niets en stuurt me naar huis met het advies: veel rusten, dan komt het wel goed. Helaas tot nog toe is het niet goed gekomen.

Bij het opruimen van mijn trapkast kwam ik een polsbrace tegen voor de linkerarm. Laat dat nu net de kant zijn waar ik pijn heb! Ik heb geen idee waar ik ‘m ooit voor gekocht heb, maar hij komt nu goed van pas. Ik merk alleen dat je haast niets kunt doen met zo’n ding om. Dat is vast de bedoeling, maar wat is dat ongemakkelijk als je een linkshandige kleuterjuf bent. Heb je ooit wel eens geholpen met billenvegen met zo’n ding om? Bovendien wil ik dan altijd goed mijn handen kunnen wassen, dus ik doe hem maar liever van te voren af. Om hem dan prompt te vergeten om te doen. Of teksten schrijven bij tekeningen van de kinderen, dat lukt ook niet! Ja, heel langzaam en bibberig, maar er wachten nog meer kinderen die graag hun verhaal bij een tekening willen hebben. Dus ik doe ‘m maar weer af. Administratie: even typen wat we allemaal gedaan hebben en ook maar gelijk het leerlingvolgsysteem bijwerken. Daar gaat-ie weer!

Ik heb de kleuters ingeschakeld om mij te helpen onthouden om de brace weer om te doen. Dat vinden ze reuze interessant. Nu roepen ze steeds als ik ‘m afdoe: eigenwijze juf, dat mag niet! Ze zijn heel alert en het is nu zelfs al zover gekomen dat ik ‘m dan stiekem afdoe in de hoop dat ze het niet zien. Maar dan ken je mijn kleuters niet, binnen 5 minuten is er wel weer eentje die het door heeft. Maar het is voor een goed doel, het zou toch fijn zijn als ik weer gewoon alles zonder pijn kan doen.

Een ander probleem zijn mijn voeten. Dat vind ik eigenlijk vervelender dan mijn pols. Als ik veel gelopen heb, krijg ik pijn in mijn enkels of onder de bal van mijn linkervoet. ( Wie nog twijfelt of ik echt links ben, nou, hier is het bewijs 🙂 ) Ik heb een loopband gekocht om mijn enkels te trainen, maar dat heeft nog niet echt effect. En dat is vervelend, want ik wil toch echt nog wat stedentripjes met mijn zus maken. Die is niet te remmen, maakt minimaal 10.000 stappen per dag, dat wil ik wel bij kunnen houden. Ik ben tenslotte de jongste van ons twee en zou het dan qua conditie af moeten leggen? Echt niet! Ik heb in mijn trapkast geen enkelbrace liggen, dus de oplossing moet uit een andere hoek komen. Ik denk dat ik maar eens moet gaan investeren in een paar goede ( helaas meestal foeilelijke) wandelschoenen.

Nou genoeg gezeurd! Ik ga genieten van het zonnetje in mijn tuin. Pols in de brace, voeten op een voetenbankje. Alles komt goed.