Tagarchief | autowassen

Een klusje van niets.

Er zijn niet veel klussen in en om het huis waar ik een hekel aan heb. Eigenlijk is dat er maar één en dat is autowassen. Verder zijn er wel wat klussen die ik minder leuk vind, maar dan is er altijd aan het eind de voldoening. Zo kan ik genieten van mooi gezeemde ramen, terwijl de klus zelf mij twee ijskoude handen opleverde. Of wat denk je van fris gewassen en gestreken kleding. Als het dan netjes in de kast ligt en je ruikt het wasmiddel, dan voelt dat heel goed.

Maar autowassen! Waarom ben ik voor deze witte auto gegaan? Oké, je hebt niet veel keus als je een tweedehandse mooie auto met weinig kilometers op de teller wilt. En op zich is het een heerlijk autootje. Maar wat zie je snel dat ie vuil is. Meestal rijd ik hem dan door de wasstraat en dan lijkt ie weer schoon te zijn. Maar als je goed kijkt, zie je toch dat de hoeken en randjes niet echt door de borstel geraakt zijn. Ik heb er lange tijd mijn ogen voor kunnen sluiten. Gewoon vlug instappen en wegrijden, dan zie je er niets meer van. Maar nu groeide er zelfs alg langs de rubberen randen bij de ramen en op het dak. Hiervoor kon zelfs ik mijn ogen niet sluiten.

Dus vandaag, een mooie zonnige zaterdag, besloot ik om mijn autootje de aandacht te geven die hij verdient. Gewapend met stofzuiger, emmers sop en poetslappen stond ik al om half 11 buiten. De klus waar ik zo tegenop zag, werd toch nog gezellig door alle kinderen van mijn klas die langskwamen. Ze stopten allemaal voor een praatje. Een meisje kwam trots het lieveheersbeestje laten zien dat ze gevangen had. Een ander kind kwam laten zien hoe goed ze al kon steppen. Twee jongens hielden een stoer praatje en er kwam zelfs een meisje een bloemetje brengen. Maar de een na de ander vroeg: “Ben je nu nog niet klaar met autowassen?” Er was ook een meisje dat bezorgd vroeg: Heb je al een boterham gegeten?”

Het was inderdaad een klus die héél lang duurde. Ik denk dat ik dik 2 uur bezig ben geweest, maar nu staat ie me toch te glimmen! Dat is heel fijn uiteraard, maar het enige wat ik nu denk is: voorlopig weer gewoon door de wasstraat. 🙂