De Kinderboekenweek is begonnen. Ik vind dit altijd hele leuke dagen op school. Ik houd erg van lezen en voorlezen en in de kleuterklas doe ik dat normaal gesproken elke dag. Het voorlezen bedoel ik uiteraard. Deze dagen doen we er nog een schepje bovenop. Elke dag staat er een prentenboek centraal. Dat boek verstop ik in de klas zodat we eerst een zoekspel hebben voor we het mooi ingepakte boek gaan bekijken.

Het thema van dit jaar “worden wat je wil” spreekt de kinderen erg aan. Op deze leeftijd is niets te gek. Er komt van alles langs: ijsjesverkoper, brandweer, politie, dokter, dierenarts, maar ook zeemeermin, prinses en papa. Als ik uitleg dat het om een beroep gaat waar je geld mee kunt verdienen, blijven ze bij hun keuze. Groot gelijk, plezier in je “werk” is belangrijker dan geld.

Ik kan me herinneren dat ik vroeger ook van alles wilde worden voor ik mijn keuze maakte om kleuterjuf te worden. Heel specifiek juf voor kleuters en niet voor oudere kinderen. De opleiding was toen ook nog apart: Pedagogische Academie voor 6 jaar en ouder, KleuterLeidstersOpleidingSchool -KLOS- voor kleuters.

Ik schreef in een schrift verhaaltjes en waande me al net zo beroemd als mijn naamgenoot H.C. Andersen. Op school haalde ik goede cijfers voor mijn opstellen en er was zelfs een juf die dacht dat ik een sprookje overgeschreven had uit een boek. Dat klinkt als een mooi compliment, maar ik was er alleen maar verontwaardigd over.

Ook heb ik een tijdlang kraamverzorgster willen worden. Ik heb toen een boek gemaakt over hoe baby’tjes gemaakt worden en hoe ze verzorgd dienden te worden. Compleet met knipsels uit tijdschriften. Toentertijd was er natuurlijk geen computer, dus alles was met de hand geschreven. Ik zie het schrift nog zó voor me. Eromheen zat een geborduurde hoes, gemaakt door mijn omaatje. Zo jammer dat ik het ben kwijtgeraakt.

Daarna kwam het vak kleuterleidster op mijn pad. Op de HAVO kreeg ik een meisje in de klas die juist gestopt was met de opleiding. Zij was er dus heel negatief over, maar door al die verhalen, leek het mij juist heel leuk! De werktijden sloten beter aan dan de werktijden van kraamverzorgster, ik houd namelijk erg van slapen. Een kraamverzorgster wordt wel eens uit haar bed gebeld, daar hoefde ik als kleuterjuf niet bang voor te zijn.

Dus na de HAVO ben ik de KLOS gaan doen. Wat een leuke tijd was dat. We zaten in een heel oud gebouw met allerlei hoekjes waar we bij elkaar konden zitten. Daar oefenden we o.a. solfège en blokfluit. Het zal wel een herrie van jewelste zijn geweest, maar dat kan ik me niet herinneren. Op zolder was een groot lokaal voor de creatieve vakken met een leraar waar ik nog een tijd verliefd op ben geweest, haha.

Tijdens de stages bleek dat dit beroep me op het lijf geschreven was en dat is het nu na 33 jaar nog steeds. Behalve dat het vak heel leuk is, kan ik er ook al mijn hobby’s in kwijt: voorlezen, zingen, blokfluiten ( kleuters zijn minder kritisch dan mijn lieve familie), dansen en toneelspelen. Dat laatste hebben we als opening van de KBW gedaan (klik op een foto voor vergroting):

Worden wat je wil

Berichtnavigatie


3 gedachten over “Worden wat je wil

  1. Als kind wilde ik treinmachinist worden, of trambestuurder. Het moest rijden, dat was wel duidelijk, maar aangezien we thuis geen auto hadden, kwam het idee van chauffeur niet bij me op. Dat is later wel veranderd, ik heb het ruim 30 jaar met veel plezier gedaan. De meester van de lagere school zag me wel ‘werken in het groen’, maar dat sloot weer minder aan bij het VWO-advies. Uiteindelijk is ook dàt helemaal goed gekomen.

    Handgeschreven werkstukken komen me ook erg bekend voor. Pas op het HBO kwam de computer meen ik, en werd je geacht op je werkstukken getypt in te leveren. Ik schreef wel stukjes voor de schoolkrant en verslagen van ‘leuke dingen’, maar fantasieverhalen heeft me nooit gelegen.

    Ik heb nooit problemen gehad met vroeg opstaan, maar nu het niet meer hoeft, besef ik des te meer hoe heerlijk voldoende nachtrust is – en dan liefst eerst nog een halfuurtje lezen ipv met het hoofd op het boek in slaap te vallen.

  2. Aan de andere kant zaten de auto’s er echt wel in,Tjitske..
    Je begon al heel snel met het sparen van Matchbox autootjes en het meest bijzondere was, dat het “ werkauto’s” moesten zijn en dat is later wel heel verrassend uitgekomen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *