Ik heb al een tijdje van die vage pijntjes waar niet echt een oplossing voor is. Dus ik ben maar wat gaan thuisdokteren. Schrik niet, ik experimenteer niet met medicijnen, hoor. Maar zo heb ik al een tijdje last van mijn pols. Het is een felle pijn die er opeens inschiet als ik mijn pols draai of een grijpbeweging maak. De dokter ziet en voelt niets en stuurt me naar huis met het advies: veel rusten, dan komt het wel goed. Helaas tot nog toe is het niet goed gekomen.

Bij het opruimen van mijn trapkast kwam ik een polsbrace tegen voor de linkerarm. Laat dat nu net de kant zijn waar ik pijn heb! Ik heb geen idee waar ik ‘m ooit voor gekocht heb, maar hij komt nu goed van pas. Ik merk alleen dat je haast niets kunt doen met zo’n ding om. Dat is vast de bedoeling, maar wat is dat ongemakkelijk als je een linkshandige kleuterjuf bent. Heb je ooit wel eens geholpen met billenvegen met zo’n ding om? Bovendien wil ik dan altijd goed mijn handen kunnen wassen, dus ik doe hem maar liever van te voren af. Om hem dan prompt te vergeten om te doen. Of teksten schrijven bij tekeningen van de kinderen, dat lukt ook niet! Ja, heel langzaam en bibberig, maar er wachten nog meer kinderen die graag hun verhaal bij een tekening willen hebben. Dus ik doe ‘m maar weer af. Administratie: even typen wat we allemaal gedaan hebben en ook maar gelijk het leerlingvolgsysteem bijwerken. Daar gaat-ie weer!

Ik heb de kleuters ingeschakeld om mij te helpen onthouden om de brace weer om te doen. Dat vinden ze reuze interessant. Nu roepen ze steeds als ik ‘m afdoe: eigenwijze juf, dat mag niet! Ze zijn heel alert en het is nu zelfs al zover gekomen dat ik ‘m dan stiekem afdoe in de hoop dat ze het niet zien. Maar dan ken je mijn kleuters niet, binnen 5 minuten is er wel weer eentje die het door heeft. Maar het is voor een goed doel, het zou toch fijn zijn als ik weer gewoon alles zonder pijn kan doen.

Een ander probleem zijn mijn voeten. Dat vind ik eigenlijk vervelender dan mijn pols. Als ik veel gelopen heb, krijg ik pijn in mijn enkels of onder de bal van mijn linkervoet. ( Wie nog twijfelt of ik echt links ben, nou, hier is het bewijs 🙂 ) Ik heb een loopband gekocht om mijn enkels te trainen, maar dat heeft nog niet echt effect. En dat is vervelend, want ik wil toch echt nog wat stedentripjes met mijn zus maken. Die is niet te remmen, maakt minimaal 10.000 stappen per dag, dat wil ik wel bij kunnen houden. Ik ben tenslotte de jongste van ons twee en zou het dan qua conditie af moeten leggen? Echt niet! Ik heb in mijn trapkast geen enkelbrace liggen, dus de oplossing moet uit een andere hoek komen. Ik denk dat ik maar eens moet gaan investeren in een paar goede ( helaas meestal foeilelijke) wandelschoenen.

Nou genoeg gezeurd! Ik ga genieten van het zonnetje in mijn tuin. Pols in de brace, voeten op een voetenbankje. Alles komt goed.

Pijntjes en zeurtjes

Berichtnavigatie


Een gedachte over “Pijntjes en zeurtjes

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *