Archieven

Worden wat je wil

De Kinderboekenweek is begonnen. Ik vind dit altijd hele leuke dagen op school. Ik houd erg van lezen en voorlezen en in de kleuterklas doe ik dat normaal gesproken elke dag. Het voorlezen bedoel ik uiteraard. Deze dagen doen we er nog een schepje bovenop. Elke dag staat er een prentenboek centraal. Dat boek verstop ik in de klas zodat we eerst een zoekspel hebben voor we het mooi ingepakte boek gaan bekijken.

Het thema van dit jaar “worden wat je wil” spreekt de kinderen erg aan. Op deze leeftijd is niets te gek. Er komt van alles langs: ijsjesverkoper, brandweer, politie, dokter, dierenarts, maar ook zeemeermin, prinses en papa. Als ik uitleg dat het om een beroep gaat waar je geld mee kunt verdienen, blijven ze bij hun keuze. Groot gelijk, plezier in je “werk” is belangrijker dan geld.

Ik kan me herinneren dat ik vroeger ook van alles wilde worden voor ik mijn keuze maakte om kleuterjuf te worden. Heel specifiek juf voor kleuters en niet voor oudere kinderen. De opleiding was toen ook nog apart: Pedagogische Academie voor 6 jaar en ouder, KleuterLeidstersOpleidingSchool -KLOS- voor kleuters.

Ik schreef in een schrift verhaaltjes en waande me al net zo beroemd als mijn naamgenoot H.C. Andersen. Op school haalde ik goede cijfers voor mijn opstellen en er was zelfs een juf die dacht dat ik een sprookje overgeschreven had uit een boek. Dat klinkt als een mooi compliment, maar ik was er alleen maar verontwaardigd over.

Ook heb ik een tijdlang kraamverzorgster willen worden. Ik heb toen een boek gemaakt over hoe baby’tjes gemaakt worden en hoe ze verzorgd dienden te worden. Compleet met knipsels uit tijdschriften. Toentertijd was er natuurlijk geen computer, dus alles was met de hand geschreven. Ik zie het schrift nog zó voor me. Eromheen zat een geborduurde hoes, gemaakt door mijn omaatje. Zo jammer dat ik het ben kwijtgeraakt.

Daarna kwam het vak kleuterleidster op mijn pad. Op de HAVO kreeg ik een meisje in de klas die juist gestopt was met de opleiding. Zij was er dus heel negatief over, maar door al die verhalen, leek het mij juist heel leuk! De werktijden sloten beter aan dan de werktijden van kraamverzorgster, ik houd namelijk erg van slapen. Een kraamverzorgster wordt wel eens uit haar bed gebeld, daar hoefde ik als kleuterjuf niet bang voor te zijn.

Dus na de HAVO ben ik de KLOS gaan doen. Wat een leuke tijd was dat. We zaten in een heel oud gebouw met allerlei hoekjes waar we bij elkaar konden zitten. Daar oefenden we o.a. solfège en blokfluit. Het zal wel een herrie van jewelste zijn geweest, maar dat kan ik me niet herinneren. Op zolder was een groot lokaal voor de creatieve vakken met een leraar waar ik nog een tijd verliefd op ben geweest, haha.

Tijdens de stages bleek dat dit beroep me op het lijf geschreven was en dat is het nu na 33 jaar nog steeds. Behalve dat het vak heel leuk is, kan ik er ook al mijn hobby’s in kwijt: voorlezen, zingen, blokfluiten ( kleuters zijn minder kritisch dan mijn lieve familie), dansen en toneelspelen. Dat laatste hebben we als opening van de KBW gedaan (klik op een foto voor vergroting):

Een mazzeltje.

Het begon met een missende deurklink: wij hebben op school een voetbalveldje met drie hekjes, zodat in het weekend en na schooltijd het veldje voor iedereen toegankelijk is. Helaas denkt de jeugd van Kockengen e.o. dat je ook minstens dóór zo’n hekje moet kunnen. Dus vrijwel iedere week is er weer iets kapot: de scharnieren, het slotje, de deurklink en zelfs de doelpalen worden eruit getrokken. Wat er te slopen valt, wordt ook gesloopt. Een duur grapje, want de school is verantwoordelijk voor de kosten bij reparatie.

Nu is er aan de kant van het schoolplein al een tijdje geen klink meer. De kinderen klimmen over het hekje heen. Geen wenselijke situatie. Ik zag dat ik met een brede schroevendraaier de deurklink kan nabootsen, dus dat doe ik nu al een tijdje. Helaas heeft deze brede schroevendraaier een behoorlijk lang handvat, dus ik loop met een onhandig ding op zak. Of ik leg hem in het schuurtje, maar dat is weer niet handig.

Dus ik zocht naar een tijdelijke en goedkope oplossing en besloot naar de kringloopwinkel te gaan voor een tweedehands deurklink. Helaas was er geen deurklink voorradig, maar nu ik er toch was, kon ik wel even rondsnuffelen.

En toen kwam ik dit juweeltje tegen! Op accu! Ik werd er blij van, en helemaal toen ik de prijs zag: nog geen 7 euro! Waar ik het over heb? Een buxusschaar op accu voor het verplichte haagje in de voortuin. Het haagje is dan wel geen buxus, maar dat weet die schaar niet. Ik heb ‘m even uitgeprobeerd en hij werkt als een tierelier! Zo fijn! Als ik de haag moest snoeien, was ik eerst in de weer met drie verlengsnoeren. Tijdens het snoeien lette ik er angstvallig op dat ik niet door het snoer zou gaan. Dus ik gooide het verlengsnoer over mijn schouder, of rond mijn nek, allemaal heel onhandig.

Maar dat is nu verleden tijd. Wat jammer dat de haag net gesnoeid is, anders had ik mijn nieuwe speeltje even goed kunnen uitproberen. Gelukkig groeit deze heg als kool. Dat was voorheen heel vervelend, maar nu mag hij dat. 🙂

Snoer versus accu… ik weet het wel!

Snel gewend

De eerste schooldagen zitten er weer op. Heerlijk om weer met de kinderen te werken. Wat dat betreft is er niets veranderd. Mijn werkdagen zijn wel veranderd: ik werk nu de donderdag in plaats van de vrijdag. Dat geeft een zeer luxe gevoel van een lang weekend.

De schooltijden zijn wel anders, we hebben nu een continurooster met vijf gelijke dagen. Elke dag van half 9 tot kwart over 2 zijn de kinderen in de school. Het is even wennen, ik ben niet meer eerder uit op woensdag en eet zelf met de kinderen. Dat betekent dat ik tussen de middag een kwartier pauze heb. Aan de andere kant zijn de kinderen al vroeg naar huis, dus dan heb ik meer tijd voor mijn naschoolse taken. Ik hoop dat ik hierdoor minder ’s avonds werk of op mijn vrije dagen. Dat is ook een kwestie van instelling. Ik ben geneigd om steeds mijn schoolmail te checken en nog even antwoord te geven of iets te regelen. Eens kijken of ik hier verandering in kan brengen. Nóg een verandering dus.

(nieuw schoollogo)

Onverwachts vernieuwing.

Je hebt het zelf niet door, maar opeens sta je voor een verandering waar je misschien nog niet aan toe was. Dat overkwam mij met mijn site. Doordat mijn webhost de prijzen ging verdubbelen, wilde ik overstappen naar een andere hosting. Een nieuwe host was zo gevonden, maar het overstappen ging zo razendsnel dat mijn site al van de radar was verdwenen voor ik goed had gekeken hoe ik hem moest verhuizen.

Ik begon dus met een blanco canvas. Dat was even schrikken. Ik had mij juist verdiept in hoe ik mijn site op een vrij gemakkelijke manier kon verhuizen en opeens kon dat niet meer. Wat nu? Eerst wilde ik mijn back-up hier weer opzetten, maar eigenlijk vind ik het ook wel leuk om weer eens van voren af aan te beginnen. Qua werk zit ik daar ook een beetje, dus dan loopt dat gelijk op.

Nu moet ik dus beslissingen gaan nemen? Wat wordt mijn stijl? Ga ik door met mijn vorige stijl? Ga ik juist voor een heel andere look? Het thema van mijn vorige site bestaat nog, maar misschien is het ook leuk om een heel ander thema te ontdekken. Op school pakken we het subtiel aan, we brengen verbeteringen waar nodig, maar behouden ook het goede uit het verleden. Misschien is dat een goede strategie om ook op mijn site toe te passen.

Voor wie het nog niet weet: de school waar ik inmiddels bijna 24 jaar werk, is sinds dit schooljaar geheel in handen van een organisatie die Wereldkidz heet. De fusie is al sinds januari van dit jaar, maar er werd gewacht met het invoeren van wijzigingen tot het nieuwe schooljaar. Tot nog toe positieve wijzigingen, in mijn ogen gaan we erop vooruit. Maar het is nog wat te vroeg om er zeker van te zijn.

Als de wijzigingen op mijn website niet bevallen, is dat eenvoudig terug te draaien. Dat zal op school wat lastiger zijn. Laat ik dus maar hopen dat dat niet nodig is.