Archieven

Pieten (pak-)huis

Ik wil al jaren een Pietenpakhuis maken. Dit jaar ben ik er eindelijk aan begonnen. Bij de kringloopwinkel zag ik een heel geschikt poppenhuis voor slecht € 6,95. Dat heb ik mee naar huis genomen en de bedoeling was om het zo op te knappen dat het een pakhuis werd. Maar toch heb ik -diep in mijn hart- liever een echt pakhuis. Dus bleef ik kijken op Marktplaats. En hoera, het is gelukt! In Lisse, waar mijn nicht woont, was er één te koop voor een leuke prijs. Zij heeft het voor me opgehaald en nu staat hij bij mij te pronken. Ik ben er heel blij mee. En nu komt het leuke gedeelte: vullen met Sinterklaas, Pieten, cadeautjes etc.

Drie Pietjes zijn inmiddels af. Twee lekker bruin en een roetveegpiet. Er komen nog meer roetveegpietjes, maar een paar bruine Pieten wil ik er toch ook bij, puur voor de nostalgie. Ook Sinterklaas staat er al gezellig bij.

Het eerste Pietje was volgens een patroon met een kraal. De andere Pietjes maak ik met een stoffen hoofdje in plaats van met een kraal, zodat ze meer eigenheid krijgen. Heel lang geleden heb ik ook poppetjes gemaakt volgens dit principe en ik was het nog niet verleerd. De kleren van de Pieten maak ik op maat van de poppetjes, ieder poppetje is anders.

Het gaat niet zo snel, want ik mag maar een uurtje handwerken van mijzelf om mijn pols niet te veel te belasten. Daarna gaat de brace weer braaf om. Maar het is leuk om er steeds weer een Piet bij te zien komen. Ik heb ook nog een patroon en materiaal voor het paard van Sinterklaas liggen. Hij kan mooi beneden op stal.

Het zijn piepkleine poppetjes, om je een idee te geven is hier een foto.

Ook het paard is af! Het eerste paard viel wat groot uit, dus ik heb er nog een gemaakt.

Wordt vervolgd.

Poppenhaar

Deze pop heb ik jaren geleden gemaakt. De haren had ik even snel van breiwol gemaakt, met het idee om er later echt poppenhaar van te maken. Ze zaten alleen aan de bovenkant vast, dus als je er mee zou spelen, zie je steeds een kaal hoofd. Dat kan natuurlijk niet. En nu is het er eindelijk van gekomen.
De kleertjes (overgooier en truitje) die deze pop aan heeft, heeft mijn moeder zelf gebreid. Ik weet nog goed dat ik met sinterklaas een heel pakketje van deze kleertjes kreeg. Ze zijn inmiddels dus al bijna 50 jaar oud! De sokjes hebben Wilco en Tessa gedragen toen ze een baby waren.

Het kriebelt weer!

Heel lang geleden was ik graag bezig met het maken van poppen en wandkleden van sprookjeswol. De poppen waren zoals de poppen van de Vrije School, antroposofische poppen. Samen met een ex-schoonzus volgden we diverse cursussen en workshops. In het begin heel fanatiek antroposofisch: alles moest met de hand genaaid worden, terwijl je warme gevoelens overbracht naar de pop in wording. Alle materialen waren puur wol of katoen. Ik heb zelfs hele schapenvachten gewassen en uitgeplozen. Het wassen ging uiteraard met een natuurlijk afbreekbaar wasmiddel. De eerste keer ging ik in de fout door een stuk buikvacht te nemen. Tjonge, jonge, wat zaten daar veel takjes, blaadjes en andere rommel in vast. Het duurde dagen voor ik dat een beetje schoon had.

Later werd ik er makkelijker in. Ik vulde de poppen rustig op met synthetische vulling, al was het alleen maar omdat je de poppen dan veel makkelijker kon wassen. Mijn kinderen hadden allebei een popje voor in bed, dus af en toe een wasbeurt was niet overbodig.

Helaas werd mijn leven op een gegeven moment vol met andere zaken en was er geen tijd ( of ik nam geen tijd) meer om te knutselen. De patronenboekjes en de wol verhuisden naar zolder en ik kwam het pas weer tegen tijdens mijn verhuizing naar de Watermunt. Ik was nogal rigoureus aan het opruimen en ik heb alle patronen weggegooid. Wat heb ik daar nu een spijt van! Gelukkig heb ik wel de sprookjeswol en vilt bewaard.

En maar goed ook, want ik heb de smaak weer te pakken. Dat kwam door Sinterklaas. Niet door de Goedheiligman zelf, maar door de thematafel in de klas. Ik zet altijd een pietenhuis en een stoomboot neer met playmobil poppetjes. De kinderen zijn er uren zoet mee. Ik had er al eens over lopen denken om zelf pietjes en een sinterklaas te maken, maar het kwam er maar niet van. Dit jaar kwam een collega van de peuterspeelzaal haar zelfgemaakte pietjes en sint laten zien en toen was ik overstag! Nu geen uitstel meer, ik ga ze ook maken. Ik mocht haar patronen kopiëren, vilt en wol heb ik nog in huis…. Het gaat gebeuren! Ik heb een heel jaar de tijd, dus ik kan aardig wat pietjes maken.

Terwijl ik mij verheug op het knutselen, bedacht ik me dat een pakhuis erbij wel heel erg leuk zou zijn. vlugger dan verwacht heb ik er één gevonden op Marktplaats, zie mijn volgende bericht.